Jane Austen`s Regency World

Nr 1 - styczeń 2003

"A new portrait of Jane Austen" Artykuł opisuje kulisy powstania jednego z najnowszych portretów Jane Austen. Namalowała go Melissa Dring, pracująca na co dzień jako rysownik dla Scotland Yardu, przeszkolona w londyńskiej Royal Academy Schools oraz w FBI w Waszyngtonie. Do namalowania podobizny wielkiej Jane nakłonił Melissę David Baldock, dyrektor Jane Austen Centre. Wcześniej ta sama artystka stworzyła bardzo udany wizerunek słynnego kompozytora Antonio Vivaldiego ("Cztery pory roku"). Pracę nad portretem Jane Austen Melissa Dring rozpoczęła od przestudiwania jej nielicznych istniejących podobizn, a następnie z podobizn członków rodziny wyodrębniła cechy wspólne familii Austen`ów. To, co odróżniało pisarkę od jej rodziców i braci, wzięte zostalo z opisów występujących w obfitej korespondencji rodzinnej. Cechy charakteru odczytywane były przez grafologa Patricię Field z pisma odręcznego. W efekcie powstał portret który, zdaniem jego autorki, zostanie powszechnie uznany za dobry, choć powstał 185 lat po śmierci Jane.

"A Happy House" Tytułowy "szczęśliwy dom" to Chawton Cottage koło Alton w pólnocno-wschodniej części hrabstwa Hampshire. Jane Austen mieszkała tam z matką, siostrą Cassandrą i przyjaciółką Marthą Lloyd od 1809 r. do 1817 r. Tutaj napisała "Mansfield Park", "Emmę" i "Perswazje" oraz poprawiła trzy wcześniejsze powieści. Tutaj też doczekała się publikacji niektórych z nich. Obecnie dom pełni funkcję muzeum. Zwłaszcza latem bywa tam pełno odwiedzających, często z innych krajów i kontynentów. Oto pytania najczęściej zadawane przez turystów pracownikom muzeum: - Na co umarła? - Czy była zamężna? - Czy pisała pod pseudonimem? - Czy podłoga jest oryginalna? - Ile miała lat w chwili śmierci? - Ile lat mieszkała w tym domu? - Dlaczego jej ciało poddano kremacji? - Czy to ona napisała "Dziwne losy Jane Eyre"? Wiele ciekawych stwierdzeń można znaleźć w księdze pamiątkowej. Mnie osobiście zaintrygowało to: "Bardzo interesujące, ale gdzie jest pan Darcy?" W domyśle chodziło prawdopodobnie o Colina Firth`a. Faktem jest, że pojawienie się ostatnich wspaniałych ekranizacji "Dumy i uprzedzenia" czy "Perswazji" znacząco wpłynęło na turystyczną popularność Chawton Cottage. Liczba odwiedzin wzrosła wtedy z 27.000 do 58.000 rocznie.

"Playing Mr Bennet" Benjamin Whitrow wspomina w tym artykule swój udział w kręceniu "Dumy i uprzedzenia". Dzień, w którym otrzymał propozycję zagrania pana Benneta uważa za najszczęśliwszy w swojej karierze od 1967 r., kiedy to wielki Laurence Olivier zaprosił go do zespołu aktorskiego National Theatre. Na początku zdjęć aktor obawiał się porównań z Edmundem Gwen, który jego zdaniem w ekranizacji z 1940 r. sprawdził się w roli pana Benneta. Jednak kiedy włożył strój, spojrzał w lustro i uśmiechnął się kącikami ust - wątpliwości znikły. Poczuł, że to jest właśnie uśmiech pana Benneta, uśmiech człowieka, który za chwilę będzie mógł z powrotem ukryć się w swojej ukochanej bibliotece. Ważną wskazówką jak zagrać tego bohatera była wypowiedź pewnej damy, znającej osobiście Jane Austen, że książkowy pan Bennet był tak naprawdę charakterem bardzo bliski samej Jane, że to jej jedyny autoportret, osobliwa kombinacja celnych kwestii, sarkastycznego humoru, powściągliwości i kaprysów.

"The Jane Austen Festival 2002"
	Amanda Root ("Perswazje") przed siedzibÄ… Jane Austen Centre
	List Amandy Root napisany po jej udziale w festiwalu
	Tancerze z zespołu Jane Austen Dancers przed Windsor Hotel przy Great Pulteney Street
	Uczestnicy kolacji w stylu Regencji
	David Baldock (dyrektor festiwalu) i Judith French
	William Mickleburgh i Andy Elvin w spektaklu "Darcy's Dilemma"